Κλειστές πόρτες και πώς να τις ανοίξεις

Πέρυσι, τέτοια εποχή περίπου ήταν, χτύπησα μια Πόρτα και δεν άνοιξε. Για την ακρίβεια την έφαγα στο κεφάλι !!!

Ήπια λοιπόν μια ρακή με φίλους καρδιακούς και μου πέρασε το καρούμπαλο και το στραπάτσο με τον καιρό.....

Την είχα στο μυαλό μου όμως. Την ονειρευόμουν να ανοίγει, κι εγώ με το καπελάκι του Ιντιάνα Τζόουνς και τα σημειωματάριά μου στα χέρια, να τη διαβαίνω και να οδηγούμαι σε καινούρια μέρη, σε καινούριους κόσμους!!

🌱

Έτσι, φέτος σκέφτηκα ότι, εντάξει, μπορεί να είχε κοπεί το ρεύμα, μπορεί το κουδούνι να ήταν χαλασμένο, μπορεί και ο Μέγας Πορτιέρης να είχε πάει προς νερού του – γιατί άνθρωποι είμαστε- μπορεί κι εγώ να είχα φτάσει πιο νωρίς στο ραντεβού μου με τις Μοίρες….

Μπορεί, μπορεί… μπορεί και να σαλπάρω με πλοίο φορτηγό!!!! Χαχα!!

Οπότε με αυτά κατά Νου, την ξαναχτύπησα. Πιο δυνατά. Με πιο μεγάλη σιγουριά, με ακόμα μεγαλύτερη χαρά και προσμονή, με οικογένεια και φίλους από δίπλα να ωθούν και να στηρίζουν. Έβαλα, λοιπόν, τα καλά μου και πήγα και την ξαναχτύπησα. Γιατί φέτος είχε γίνει ακόμα πιο ξεκάθαρος ο Ονειροστόχος στο μυαλό μου.

Και, για μάντεψε….. Αυτήν τη φορά άνοιξε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αν η Πόρτα που χτυπάς δεν ανοίξει με την πρώτη σου προσπάθεια, αχ, μην φύγεις βρε καρδιά μου!!!

ΜΗΝ-ΤΑ-ΠΑ-ΡΑ-ΤΗ-ΣΕΙΣ!!!!!!!!!!!!

Πάνε πιες έναν καφέ, κάνε μια βόλτα στις πλατείες και ξαναγύρνα. Μπορεί τότε η Πόρτα σου να είναι ορθάνοιχτη και ο Ονειροστόχος σου να σε περιμένει με ανοιχτές αγκάλες και χαμόγελα colgate !!!!

Μην χαμπαριάζεις από Ήττες.

Οι Ήττες είναι απλά απαιτητικές εμπειρίες που σε κάνουν πιο δυνατό και πιο σοφό.

Μην τα παρατάς!

Κι εδώ είμαστε μετά, να γιορτάσουμε τις Νίκες σου!! 💗🙏🌟🙏💗