Για τον Φόβο (2025 ρεαλιστικό edit στο τέλος)

Φοβάσαι Ανθρωπάκο;

Φοβάσαι μήπως σου στερήσουν την ελευθερία σου, την πατρίδα, τον ζωτικό σου χώρο σε αυτόν τον πλανήτη;

Φοβάσαι μήπως σου πάρουν από τα χέρια αγαθά, χρήμα, ΠΡΑΓΜΑΤΑ που με κόπο δημιούργησες.

Φοβάσαι το ξένο, τη δυστυχία που αυτό φέρνει μαζί του.

Φοβάσαι να κοιτάξεις στα μάτια ανθρώπους που έζησαν τη φρίκη του πολέμου, του ξεριζώματος, της εξαθλίωσης και της ταπείνωσης, καταστάσεων που εσύ μόνο μέσα από τα διαβάσματά σου και τις ιστορίες των παλιών έχεις επιφανειακά αγγίξει.

Φοβάσαι μη σου στερήσουν με την κουλτούρα τους ΑΥΤΟΙ, τον αυτοπροσδιορισμό σου ως ανώτερο πλάσμα αυτού του κόσμου.

Φοβάσαι μη σου στερήσουν την παιδεία, τη δική σου κουλτούρα, την πίστη σου....

Φοβάσαι έναν σκασμό πράγματα. Έξω από εσένα. Πέρα από εσένα. Τις επιθέσεις και την παραβίαση.

Εγώ ξέρεις τι φοβάμαι Ανθρωπάκο;

Φοβάμαι μήπως στερηθώ κάποια στιγμή την ανθρωπιά και την συμπόνια μου για εσένα.

Μήπως χάσω την πίστη μου σε εσένα και στο απεριόριστο δυναμικό που κρύβεις μέσα σου και πάψω να σε φροντίζω και να σε αγκαλιάζω.

Γιατί μέσα σε όλους τους πονεμένους αυτού του κόσμου, χρειάζεσαι σαν παιδί κι εσύ την φροντίδα όλων μας για να καταλάβεις ότι ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ Ανθρωπάκος, αλλά ΘΕΟΣ στον κόσμο ΣΟΥ.

Μήπως έτσι καταλάβεις τι κόσμο φτιάχνεις λοιπόν για εσένα και τους γύρω σου.

Μήπως έτσι καταλάβεις ότι ΜΠΟΡΕΙΣ να αλλάξεις τους όρους όλων των παιχνιδιών που παίζονται αυτήν τη στιγμή.

Μήπως έτσι καταλάβεις ότι αυτό που πολεμάς σε κάθε περίπτωση, σε κάθε σου στιγμή, σε κάθε σου σχέση και έκφανση με λύσσα και μένος δεν είναι τον ξένο, τον πρόσφυγα, τον διαφορετικό, τον αλαφροϊσκιωτο, τον μαύρο, τον κίτρινο, τον αλλόθρησκο...

Αυτό που πολεμάς είναι τον ίδιο σου τον Εαυτό.

Και τότε ίσως καταλάβεις ότι μπορείς να επιλέξεις τη Συμπόνια......

(16.3.2016)

Edit 2025: Όταν ένα φίδι σε δαγκώσει, δεν ψάχνεις να βρεις τους λόγους που το έκανε. Καταλαβαίνεις ότι αυτή είναι η φύση του, ναι, αλλά στην καλύτερη των περιπτώσεων (όταν είσαι και κατά της βίας), το στέλνεις πίσω στα χωράφια και στους αγρούς από όπου ήρθε. Το ξεριζώνεις από εκεί που μπορεί να κάνει κακό ή του αφαιρείς το δηλητήριο. Το φίδι είναι απλά φίδι και δεν θα νοιώσε ποτέ συμπόνια για αυτό που βλέπει σαν κίνδυνο, θύμα ή τροφή του.